4-6-2026
In het video-interview bespreekt professor Jeffrey Sachs, voormalig voorzitter van de Lancet COVID-19-commissie, zijn zorgen over de oorsprong van het coronavirus en het gebrek aan transparantie vanuit de Amerikaanse overheid.
De laboratoria-hypothese: Sachs legt uit dat SARS-CoV-2 een specifiek genetisch kenmerk bevat, de zogenaamde furin cleavage site. Dit maakt het virus uitzonderlijk besmettelijk voor mensen. Hij wijst erop dat er via gelekte documenten bewijs is dat Amerikaanse instanties, zoals de National Institutes of Health (NIH), onderzoek financierden om dit soort kenmerken doelbewust in te bouwen in SARS-achtige virussen om ze gevaarlijker te maken (gain-of-function onderzoek).
Vreemde omslag in het narratief: Kort nadat het virus begin 2020 opdook, gaven vooraanstaande virologen in interne gesprekken en e-mails aan dat er een zeer grote kans was (bijvoorbeeld 80-20) dat het virus uit een laboratorium ontsnapt was. Slechts enkele dagen later publiceerden dezelfde wetenschappers een paper waarin stellig werd beweerd dat de oorsprong puur natuurlijk was. Volgens Sachs is dit een geconstrueerd politiek narratief en geen objectieve wetenschap.
Machtspolitiek en uitsluiting: Toenmalig CDC-directeur Bob Redfield, die destijds openstond voor de lab-hypothese, werd door Anthony Fauci volledig buiten de besluitvorming gehouden om een afwijkende stem te smoren.
Belangenverstrengeling binnen de Lancet-commissie: Sachs stelde aanvankelijk Peter Daszak (hoofd van de EcoHealth Alliance) aan om de taskforce naar de oorsprong van het virus te leiden. Toen Sachs ontdekte dat Daszak cruciale projectdocumenten achterhield en loog over zijn eigen financiële belangen en samenwerkingen met het Wuhan Institute of Virology, heeft Sachs hem uit de commissie gezet. Vervolgens werd Sachs zelf aangevallen door andere wetenschappers binnen de commissie die nauwe banden bleken te hebben met Daszak.
Gebrek aan transparantie en media-impuniteit: Overheidsinstanties zoals de NIH weigeren documenten vrij te geven; rechtszaken via de Freedom of Information Act (FOIA) leveren vaak honderden volledig zwartgelakte pagina's op. Sachs uit felle kritiek op de reguliere media, die volgens hem kriticoloos de verhalen van de overheid overnemen in plaats van kritisch onderzoeksjournalistiek te bedrijven, zoals in de tijd van Watergate.
Bredere context van geheimhouding: Tot slot trekt Sachs een parallel met andere geopolitieke kwesties, zoals de geruchten rondom Amerikaanse biologische onderzoekslaboratoria in Oekraïne. Hij benadrukt dat hij de feiten daarover niet kent, maar dat het structurele gebrek aan parlementair toezicht en de cultuur van geheimhouding sinds de National Security Act van 1947 een gezonde democratie in de weg staan. Of het nu om Democraten of Republikeinen gaat, het beleid wordt volgens hem al dertig jaar gedreven door dezelfde neoconservatieve krachten.
Deel dit bericht
pageviews: 1
