Nederland telt een woningtekort van 396.000 woningen, terwijl er gemiddeld 53 m2 woonoppervlak per persoon is. 55% van de 7,48 mln huishoudens woont (sterk) overdadig, 4% (ca. 270.000 huishoudens, 570.000 personen) te krap. Nieuwbouw blijft steken op 69.000 per jaar (2024 en 2025) tegen een ambitie van 100.000; het kabinet zet in op fabrieksmatige nieuwbouw (50% prefab binnen vier jaar).
Het beleid behandelt de woningnood als een bouwprobleem in plaats van een verdelings- en benuttingsprobleem. Regels (splitsingsvergunningen, kostendelersnorm, fiscale prikkels die ruim wonen belonen) en het ontbreken van financiering voor kleine ombouwprojecten maken het beter benutten van bestaande m2 onaantrekkelijk. Beter benutten vraagt maatwerk per pand (splitsen, optoppen, kangoeroewoningen, hospitaverhuur, wonen boven winkels): werk voor het lokale MKB, niet voor de gestandaardiseerde grootindustrie waarop het Actieplan Versnelling Woningbouw is gericht.